سلام
دنیای مجازی و وب دنیای عجیبیه هم قشنگ هم تلخ ولی واسه من قشنگ
وشیرین بود در کنار ادمای بودم که قلبشون سرشار از عشق و محبت بود
ادمایی که حرفاشون از ته دلشون بود ممنونم از همتون که همیشه با
حرفاتون در کنار بودید .
در دنیای مجازی میشه شاد بود و غمگین در دنیای مجازی ادما همدیگرو
بهتر می فهمند در دنیای مجازی ادما راحتر می تونند با هم دیگه دردودل کنند
پس قدر همدیگرو قدر لحضات با هم بودن و خوبیاتونو بدونید و عاشقانه
زندگی کنید .
توی دلم یه حسرت بزرگ نشسته حسرتی که داره قلبمو اتیش می زنه 
این اولین باره که این حسو تجربه می کنم قابل توصیف نیست
شاید اونای که رفتن سربازی این حسو بفهمند .
طولانیش نمی کنم .ببخشید که نتونستم بیام وب هاتون و شخصن ازتون
خداحافظی کنم امیدوارم ببخشیدم اگه کسی رو هم ناراحت کردم منو
ببخشه 
خداحافظی کردن همیشه سخته ولی سخت تر از همه دور بودن از ادمایی
که مثل ستارهای آسمونند هر چقدر دستو هم دراز کنی بهشون نمی رسی
مواظب خودتون و خوبیاتون باشید و این که زندگیتون سرشار از ارامش و
شادی باشه
خیلی دوستتون دارم و این که همیشه مثل ستارهای توی اسمون بدرخشید.
قرارمون دوسال بعد همین موقع بعد از سربازی الیته اگه روزگار بزاره
خداحافظ همگی 



برچسب:
نویسنده: رضا حیدریان